Author name: Sanathanabharathi

ഹിന്ദു പുരാണങ്ങളിൽ ദാനധർമ്മത്തിന്റെയും വിനയത്തിന്റെയും മഹത്വം ഏറ്റവും മനോഹരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന കഥയാണ് വാമനാവതാരം – മഹാബലി കഥ. അഹങ്കാരവും ധർമ്മവും തമ്മിലുള്ള സൂക്ഷ്മമായ അതിരുകൾ ഈ കഥ നമ്മെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ മഹത്വം പ്രഹ്ലാദന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ച മഹാബലി ധാർമ്മികനും ദാനശീലനും ആയ അസുരരാജാവായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്ത്, ഭൂമിയിൽ ദാരിദ്ര്യവും അനീതിയും ഇല്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ മഹാബലിയുടെ ശക്തിയും പ്രശസ്തിയും വർദ്ധിച്ചതോടെ, ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. വാമനന്റെ അവതാരം ദേവന്മാരുടെ

ഹിന്ദു പുരാണങ്ങളിൽ ദൈവിക സഹകരണവും ലാലസയും, ത്യാഗവും ഫലവും ഒരേസമയം പ്രതിപാദിക്കുന്ന മഹാകഥയാണ് സമുദ്രമഥനം. അമൃതം നേടാനുള്ള ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും അപൂർവമായ സംയുക്ത ശ്രമമാണ് ഈ ഇതിഹാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു. ദേവന്മാരുടെ ദുർബലതയും വിഷ്ണുവിന്റെ ഉപദേശം ദുർവാസമുനിയുടെ ശാപഫലമായി ദേവന്മാർ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടുകയും, അസുരന്മാർ പ്രബലരാകുകയും ചെയ്തു. അമൃതം ലഭിക്കാതെ ദേവന്മാർക്ക് ശക്തി വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ മഹാവിഷ്ണുവിനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. അസുരന്മാരുമായി താൽക്കാലിക സഖ്യം സ്ഥാപിച്ച് ക്ഷീരസമുദ്രം മഥിക്കുവാൻ വിഷ്ണു ഉപദേശിച്ചു. മന്ദരപർവ്വതവും വാസുകിയും മഥനത്തിന്

ഹിന്ദു പുരാണങ്ങളിൽ അടിയുറച്ച ഭക്തിയുടെ മഹത്വം ഏറ്റവും ശക്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്ന കഥകളിൽ ഒന്നാണ് പ്രഹ്ലാദന്റെ കഥ. അഹങ്കാരത്തിന്റെയും ദൈവദ്രോഹത്തിന്റെയും നടുവിൽ പോലും, നിർമലമായ വിശ്വാസം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കും എന്നതിന് ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഈ ഇതിഹാസം. ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ അഹങ്കാരം അസുരരാജാവായ ഹിരണ്യകശിപു, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അത്യന്തം വിചിത്രമായ ഒരു വരം മൂലം, സ്വയം അജയ്യനെന്ന് കരുതി. പകൽ അല്ല, രാത്രി അല്ല; അകത്ത് അല്ല, പുറത്തല്ല; മനുഷ്യനാലും മൃഗത്താലും അല്ല — എന്നിങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെടരുത് എന്ന വരം